Klasikoen XII. irakurketa jarraikia eta zuzena: Anjel Lertxundiren “Otto Pette”

Aquests dies de la mà del Euskaltegi de Bilbo Zaharra s’ha celebrat en el Teatre Arriaga la XII edició de la Lectura Continuada de Clàssics en èuscar. Enguany l’obra seleccionada ha sigut Otto Pette de l’escriptor Anjel Lertxundi. Com sempre des de l’Euskal Etxea hem participat amb la lectura d’un passatge, el 227. L’enregistrament que hem enviat a l’Arriaga l’hem fet en la plaça de l’Ajuntament de València, un lloc emblemàtic de la nostra ciutat. Ací tenim el vídeo i la transcripció del text.

227. PASARTEA

Ez zuten, pentsatu nuenez, sekretua gordetzen zertan saiatu. Ala bai? Uholdearena ez zen sinesgarri, banekien hartaz zerbait baino gehiago, gaztetan almadietan lan egina nintzen-eta. Zeruaren oskarbi beteak ez zuen bide pentsatzeko sortaldeko lurraldeetan modu hartako ematen euriteak gerta zitezkeenik. Zerua ez duk bat-batean hala lehertzen, Battis! Negu-parteko elurte sarriak ere ez dituk nola-hala urtzen. Elurra ez duk gurina, Battis! Ezin aipatuko nien egun batzuk lehenagoko kometa. Gogoemak, Battis, erotzat hartuko hautela!

Ez nintzaien hasiko nik ikusia aditzera ematen. Ez nien erregutuko mia zitzatela gorpuen besape eta hankarteak, ea pikortak eta ubeldurak aurkitzen zizkieten bertan. Goizean eskaini zitzaien urririk hartarako aukera, bai?, eta makur zitezela Txerrenen iradokizunetara!

–Halabeharrari zor zaiok gure gaurko bigarren abagune hau, ala ez nabilek batere oker zerbait badakiala pentsatzerakoan? Zer zen gaur goizeko hire estutasun larri hura? Zer nabaritu diok gorpuari?

–Orain ibaian behera datozen horiek bezalakoa zen. Ez dakit besterik –eta eskuak begietara eraman nituen, nire ezina indartuz.

Nire kontra gertatu zen, ordea, nire gehiegizko keinua, nik iradokiaz baliatu –Nola dakik baitzen soldaduburua trufatzeko: berdinak direla oraingoak eta goizeko hire hori? Usainean nabaritzen al diek?